Zwalczanie Kretów

Przegryzają one cebulki tulipanów i dalii, podgryzają korzenie róż i czynią inne znaczne szkody. Ogrodnicy walczą z nimi, sypiąc w wykopane korytarze naftalinę w łuskach czy kulkach albo karbid. Wkładają tam również szmaty zmoczone naftą albo główki i ogony śledzi czy wędzonych ryb.


Nasz firma zajmuje się skutecznym zwalczaniem problemów z kretami.
Posiadamy w tej dziedzinie duże doświadczenie i sprawdzone metody, które gwarantujemy, że są niezawodne.
Stosujemy przede wszystkim bardzo skuteczny jeden środek chemiczny.
Skuteczne również (i humanitarne) są pułapki na krety, zakopywane w ziemi, w miejscu gdzie przechodzi korytarz wykopany przez kreta. Po schwytaniu kreta do takiej pułapki można go wywieźć w miejsce, gdzie nikomu nie będzie robił szkód (nie zabijajmy kretów – są pod ochroną).
Zapraszamy Państwa do kontaktu, pozbędziemy się problemu!


Co warto wiedzieć o krecie!
Kret zasiedla gleby wilgotne i próchniczne, unika miejsc suchych, kamienistych i gleb o wysokim poziomie wód gruntowych.

Kret europejski jest ssakiem o ciele krępym, wałeczkowatym, długości 11–17 cm, z krótkim ogonem (2–4 cm). Głowę ma małą, wciągniętą w ryjek, oczy prawie całkowicie zredukowane, szyja nie wyróżnia się od reszty ciała. Pokryty jest miękkim, aksamitnym włosem (od strony grzbietowej jest czarny, błyszczący, od spodu – szary). Stopy przednich nóg są łopatowate, przystosowane do drążenia kanałów. W ciągu doby ma trzy ośmiogodzinne cykle, podczas każdego z nich około 4 godziny wędruje w korytarzach i żeruje, pozostałe 4 przesypia w gnieździe. Najbardziej aktywny jest w godzinach porannych – wtedy powstaje najwięcej kretowisk.

Zimuje w korytarzach w glebie na głębokości 50–60 cm (poniżej poziomu zamarzania), ale nie zapada w sen zimowy. Wiosną kopie pod powierzchnią gleby korytarze, zwane żerowiskowymi, tworząc kopczyki – kretowiska. Wiosną zakłada komorę lęgową, do której prowadzi labirynt podziemnych korytarzy. Po 3–4 tygodniach od kopulacji samica rodzi 2–7 młodych, w gnieździe zbudowanym z trawy, liści i mchu na głębokości 30–50 cm. Młode przebywają w nim około 35 dni. Dojrzałość płciową osiągają w następnym roku.

Kret żyje do 3 lat. Żywi się wyłącznie pokarmem zwierzęcym znalezionym w glebie: dżdżownicami, pędrakami, drutowcami, ślimakami, larwami i poczwarkami owadów. Może też zjadać drobne gryzonie, ślimaki i żaby. Na zimę gromadzi znaczne zapasy, złożone przeważnie z dżdżownic, które zakopuje w pobliżu gniazda. Drążąc podziemne korytarze w poszukiwaniu pożywienia kret niszczy korzenie roślin, które przewracają się i zamierają. Kretowiska utrudniają koszenie traw. Wyjadając dżdżownice, które stanowią 90% jego menu, kret powoduje szkodę pośrednią (dżdżownice spulchniają i przewietrzają glebę, wzbogacają ją w próchnicę). Jednocześnie kret jest naszym sprzymierzeńcem w walce z groźnymi szkodnikami glebowymi. Ma niezwykły słuch, podczas żerowania wyszukuje swoje ofiary słuchem. Słyszy nawet odgłosy spadających kropli deszczu na powierzchnię gleby, dlatego wykorzystuje się dźwięki do wypłaszania nieproszonego gościa z ogrodów.

Zwalczanie kreta
Kret jest u nas objęty ochroną gatunkową i jego zwalczanie jest możliwe tylko przy licznym wystąpieniu w ogrodach. Zwalczanie chemiczne można przeprowadzać jedynie na terenach ogrodzonych (ogródki przydomowe, działkowe, inspekty), gdy rzeczywiście stanowi ogromny problem.
Jest żarłoczny, w ciągu doby zjada tyle, ile sam waży. Tymczasem ten podziemny ssak sprawia kłopot nie tylko działkowcom, ale także rolnikom. W ciągu godziny potrafi wykopać 12-13 m nowego tunelu, jednorazowo może wypchnąć do 2 kilogramów ziemi, a w ciągu dnia usypać nawet 70 kretowisk.
Krety są aktywne przez cały rok, chociaż największa ich aktywność przypada w miesiącach grudniu i lutym oraz maju i czerwcu. W czasie mrozów lokują się wraz z pożywieniem poniżej poziomu zamarzania gruntu.
Żerowanie kretów na łąkach i pastwiskach jest wyjątkowo uciążliwe dla rolników, ponieważ zwalczanie w tych uprawach jest prawnie zabronione. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 6 stycznia 1995 r. kret jest zwierzęciem objętym całoroczną ochroną. Ochrona dotyczy także kretów rezydujących na łąkach i pastwiskach. Natomiast na terenach zamkniętych, a do takich należą ogrody, szkółki i lotniska zwalczanie kretów jest dozwolone.
Efektem szkodliwości kreta są wykopane z ziemi i zasypane rośliny, erozja gleby spowodowana wodą wyciekającą z krecich korytarzy oraz utrudnione koszenie, a ogrody działkowe czy przydomowe nie wyglądają estetycznie.
Kret ma wyjątkowo silnie rozwinięty słuch i tę cechę wykorzystano do odstraszania tego szkodnika za pomocą szklanych butelek. Butelki wkopuje się w korytarze tak, aby otwór wylotowy wystawał nad powierzchnię ziemi. Wpadający do butelek wiatr wydaje dźwięki, które odstraszają krety. Podobny efekt można uzyskać wrzucając kawałki karbidu do krecich korytarzy. Karbid w połączeniu z wilgocią wydaje charakterystyczne odstraszające trzaski.
W sklepach internetowych i centrach handlowych można zakupić nowoczesne odstraszacze – zasilane na baterie lub inne małe urządzenia emitujące piski i gwizdy. Należałoby się także rozejrzeć po ogrodach bliższych lub dalszych sąsiadów, u których te urządzenia już funkcjonują, a takie przykłady są zazwyczaj przekonywujące i ułatwiają podjęcie decyzji zakupu.
Straszakiem biologicznym dla kretów mogą być niektóre gatunki roślin, których nie lubią i unikają. Należą do nich aksamitka, azalia, gorczyca biała i bazylia, a których w ogrodach nie powinno zabraknąć. Straszakiem dla kreta z dawnych przekazów ludowych były kawałki śledzia, skórki cytryny, pocięte gałązki tui oraz mięta świeża lub suszona, wykładane w krecich korytarzach.
Skuteczną metodą pozbycia się kreta jest wykopanie go szpadlem w trakcie tworzenia kretowiska (godziny poranne). Polowanie w ciszy nie sprzyja powrotowi do ogrodu i to warto zapamiętać.
W ofercie handlowej dostępne są łagodne środki chemiczne o działaniu odstraszającym (repelenty), które sypie się do nor. „Wypraszanie” kretów z ogrodu musi być przemyślane. Zaczyna się od środka ogrodu, w jednym kierunku do granicy ogrodu. Kret charakteryzuje się także bardzo dobrym smakiem, dlatego środek odstraszający dozuje się stopniowo, zgodnie z trasą „wypłaszania”.
Metoda chemiczna jest tą ostatnią do wykorzystania w przypadku kiedy inne bardziej przyjazne zawodzą (fizyczna i biologiczna). Krety mają również naturalnych wrogów, między innymi kuny, puszczyki i bociany.
Źródło: Farmer